KEPAX

Pełne możliwości pomiarów kontrolnych stwarzają urządzenia ramowe i podnośniki naprawcze do prostowania nadwozi. Pozwalają one na prze­strzenną ocenę położenia punktów nośnych i punktów kontrolnych płyty podłogowej. W przypadku stosowania urządzeń Blackhawk P-188, Caroliner, Da-taliner zespół pomiarowy pozwala na liczbowe określenie współrzędnych Rys. 5.10. Sprawdzian płyty podłogowej po zamontowaniu na samochodzie FSO 125P tych punktów płyty podłogowej, które są zwymiarowane w karcie po­miarów kontrolnych. Porównanie wyników pomiarów z danymi w karcie pozwala na ocenę stanu płyty podłogowej. Na rysunku 5.11 pokazano zasadę pomiarów kontrolnych współrzęd­nych punktów, charakteryzujących geometrię płyty podłogowej na urzą­dzeniu Dataliner. Pomiary są dokonywane po wycechowaniu zespołu pomiarowego. Ce­chowanie polega na doprowadzeniu do równoległości płaszczyzny pomia­rowej z płaszczyzną odniesienia nadwozia. Umożliwia to dokonywanie bezpośrednich pomiarów współrzędnych punktów kontrolnych nadwozia. Poniżej podano czynności, jakie należy wykonać podczas pomiaru. Pomiar wysokości i długości: ustawić przyrząd optyczny na linii pierwszych (wg karty pomiarowej) punktów kontrolnych znajdujących się w tylnej części nadwozia, plamka świetlna winna znajdować się w środku podwójnej skali na liniach pomiarowych; przyrząd optyczny należy wypoziomować za pomocą pokręteł (rys. 5.12); unieruchomić końcówkę listwy pomiarowej za pomocą śruby bloku-> jącej; ■— odczytać na skali liniału pomiarowego wartość wskazywaną przez środek plamki świetlnej (wysokość); przesunąć przyrząd odchylający na kolejne punkty kontrolne; ponow­nie ustawić w poziomie przyrząd optyczny, odczytać współrzędną określającą wysokość punktu kontrolnego; . odczytać wartość odległości wskazywaną przez wskaźnik podstawy przyrządu odchylającego na listwie pomiarowej (długość). Na rysunku 5.13 pokazano zasadę pomiaru długości i wysokości. Wykonując jedynie pomiary długości nie zachodzi konieczność każdo­razowego poziomowania przyrządu optycznego. Rys. 5.12. Poziomowanie przyrządu op- Rys. 5.13. Pomiar współrzędnych długo- tycznego ści i wysokości Pomiar współrzędnych szerokości: przyrząd optyczny należy tak ustawić na prowadnicy podłużnej, aby strumień świetlny był kierowany wzdłuż prowadnicy poprzecznej, przyrząd optyczny należy wypoziomować za pomocą pokręteł; prowadnicę poprzeczną ustawić prostopadle do prowadnicy podłużnej; prostopadłość należy sprawdzić porównując obraz plamki świetlnej na początku i końcu prowadnicy poprzecznej (rys. 5.14); liniały pomiarowe należy tak obrócić, aby odczyty można było wy­konywać z przodu samochodu; przyrząd optyczny ustawić na sprawdzany punkt po lewej stronie osi podłużnej samochodu (rys. 5.15); unieruchomić końcówkę taśmy pomiarowej za pomocą śruby bloku­jącej; ustawić przyrząd optyczny po prawej stronie osi podłużnej samocho­du; odczytać wartość pomiaru wskazywaną przez podstawę przyrządu optycznego na listwie pomiarowej, odczyt stanowi wartość współrzęd­nej szerokości. Odmienna zasada oceny wytwarzania głównych punktów mocowania zespołów napędowo-jezdnych (punktów nośnych) jest stosowana w urzą­dzeniu Sonner. Za pomocą markowych sprawdzianów kontrolnych nastę- Rys. 5.14. Sprawdzanie prostopadłości li- Rys. 5.15. Pomiar współrzędnych szero- stew pomiarowych kości puje sprawdzenie położenia punktów charakterystycznych dla geometrii Pfyty podłogowej. Układ przestrzenny elementów kontrolnych spraw- dzianu stanowi układ odniesienia dla wymienionych i prostowanych ele- mentów nadwozia. Sprawdziany kontrolne w systemie Sonner są spraw- dzianami wymiennymi. Zmiana typu naprawianego nadwozia wymaga wymiany sprawdzianu. > & Rys. 5.16. Schemat montażu wsporników samochodu FSO 125P na ramie bazowo--kontrolnej urządzenia Car Bench 1 — wspornik do kontroli punktów mocowania stabilizatora, 2 — wspornik do kontroli punktów mocowania wahaczy górnych, 3 — wspornik do kontroli punktów mocowania amortyzatorów, 4 — wspornik do kontroli punktów mocowania poprzeczki przedniego zawieszenia, 5 — wspornik do kontroli punktów mocowania przekładni kierowniczej, t — wspornik do kontroli punktów mocowania poprzeczki skrzynki biegów, 7 — wspornik do kontroli punktów mocowania resorów, 8 — wspornik do kontroli punktów mocowania tylnych drążków reakcyjnych, 9 — wspornik do kontroli punktów mocowania tylnego wspornika resorów, 10 — wspornik do kontroli punktów mocowania przedniego zawieszenia (dotyczy samochodu FIAT 125 Special), 11, 12 — śruby do kontroli mocowania resorów Podobna zasada kontroli stosowana jest w przypadku dźwigników na­prawczych. Na rysunku 5.16 jest pokazana rama bazowo-kontrolna urzą­dzenia Car Bench z uchwytami do mocowania nadwozia. Sprawdzenie geometrii płyty nośnej odbywa się równocześnie z osa­dzeniem nadwozia na ramie bazowo-kontrolnej. Dokładne przyleganie wspornika bazowego do nadwozia i belki bazowej świadczy o właściwym położeniu punktu nośnego płyty podłogowej. Przesunięcie powierzchni przylegania wspornika i belki świadczy o przemieszczeniu punktu noś­nego. W przypadku, kiedy nie jest możliwe zamontowanie wspornika bazowego do nadwozia, wielkość i kierunek przemieszczenia należy ocenić przez wstępne przykładanie wspornika do belki bazowej. Właściwe osa­dzenie nadwozia, za pomocą wsporników i belek bazowych, na ramie bazowo-kontrolnej świadczy o prawidłowej geometrii nadwozia. Zmie­niając typ naprawianego nadwozia należy wymienić uchwyty bazowo--kontrolne.